Czas otwarty kleju to okres, w którym klej pozostaje aktywny i zdolny do skutecznego połączenia z drugim materiałem po nałożeniu na pierwszą powierzchnię. W tym czasie możliwe jest wykonanie montażu lub korekta ustawienia elementów bez utraty właściwości adhezyjnych. Czas otwarty zależy m.in. od rodzaju kleju, temperatury otoczenia, chłonności podłoża oraz warunków aplikacji (np. wentylacji).

Zbyt krótkie przekroczenie tego czasu może skutkować osłabieniem siły wiązania. Podczas gdy jego optymalne wykorzystanie pozwala na precyzyjne dopasowanie łączonych części. W przypadku klejów stosowanych w przemyśle opakowaniowym i taśmach, parametr ten może być kluczowy przy pracach ręcznych lub półautomatycznych. Tam, gdzie konieczna jest chwila na ustawienie elementu przed ostatecznym dociśnięciem.

Dłuższy czas otwarty zwiększa elastyczność procesu montażu, ale może również wydłużać czas całkowitego wiązania. W systemach szybkiego pakowania dąży się zwykle do ograniczenia tego parametru, aby zwiększyć tempo produkcji i zminimalizować ryzyko przesunięć elementów.